Er is geen gebruiker ingelogd

Afdeling: Stichtse Vecht
« terug naar overzicht
KBO provincie Utrecht
afdeling: Stichtse Vecht



OVERZICHT ACTIVITEITEN

Jaar 2019 

07 mei 2019

04 juli 2019

2019

17 t/m 24 augustus 2019       

03 september 2019

10 oktober 2019

17 oktober 2019 

25 oktober 2019

18 november 2019

Dagtocht

Fietstocht

Jaarlijks etentje Jeu de Boules Club

Vakantieweek Brinkzicht - Vledder

Fietsdag

Verslag stadswandeling Gouda 

Verslag van de dagtocht een driegangenmenu          

Herfstmiddag

Het bezoek van Sint Nicolaas

 








Jaar 2018

17 april 2018

18 augustus 2018

4 september 2018            

10 oktober 2018

december 2018

Impressie Bustocht

De jaarlijkse vakantie, nu naar Ootmarsum    

Stadswandeling Woerden

Busreis Utrecht, Flevoland, Gelderland

Kerstviering 2018








Jaar 2017

16 mei 2017

14 juli 2017

2017                                

Weer een mooie dag

Fietstocht

Vakantiereis Valkenburg aan de Geul            


Jaar 2016

11 augustus 2016

01 november 2016

12 december 2016          

Fietstocht

Bustocht

Kerstviering                                                    


Jaar 2015
22 t/m 29 augustus 2015 Vakantieweek 2015                                        

Jaar 2014
20 mei 2014                    Oranjewandeling Den Haag                          

 





 
Het bezoek van Sint Nicolaas. 18 november 2019.



Dit jaar kwam de “echte” Sint op bezoek met 2 Pieten. Hij was nog maar net in het land gearriveerd maar nam de tijd om met circa 80 KBO-leden samen te zijn in de Vondel en enkele zaken te bespreken. Hij heeft genoten van de aanwezigen, de gezelligheid en het gemoedelijke van wat de KBO-Stichtse Vecht te bieden heeft.

Er zijn natuurlijk punten van aandacht. Zo is het bestuur nog steeds op zoek naar een voorzitter die onze vereniging kan gaan sturen en leiden.
De Sint miste een aantal leden waar hij cadeaubonnen aan had willen geven. Hij sprak alle mensen vriendelijk toe en nam de tijd voor een praatje.
De aanwezigen hebben de Sint goed toegezongen, waarna de Bingo dames het programma hebben vervolgd. Er stonden al diverse aantrekkelijke prijzen klaar die de Bingo dames altijd zorgvuldig uitkiezen voor onze spelers.

De Pieten hebben nog een aantal zieke leden bezocht. Het bezoek werd zeer op prijs gesteld. Hopelijk komt de Sint onze KBO volgend jaar weer verrassen. Dan gaan we er allemaal weer lekker voor zitten.





                                                                                                                                                               terug




 Herfstmiddag 25 OKTOBER 2019

Het was een stralende herfstmiddag toen veel KBO-leden zich op 25 oktober 2018 naar De Vondel begaven.
Tegen 14.00 uur was zowel de vóór- als de zijzaal geheel gevuld en werd ieder onthaald met koffie / thee en iets lekkers.
Ruim 20 Vechtse Parlevinkers met hun bekwame dirigent lieten daarna hun sonore stemmen horen.
Ze werden prachtig ondersteund door 3 accordeons en slagwerk.
Als verrassing bracht het gezelschap een zangeres mee, mooi getooid als vissersvrouw, gevoelig en vrolijke liedjes, waarbij de mannen het refrein zongen.
Vanzelfsprekend hoorden we Ketelbinkie en de Klok van Arnemuiden; heerlijke "meezingers".



Na de pauze, met voor ieder 'n verfrissing, mochten we nog meer genieten van het enthousiasme van de groep.
Tenslotte kreeg Mirjam nog een toegift voor elkaar met:
"We hebben 'n bootje en we gaan varen! ".
Met groot plezier werd toen ruggelings op grond én stoelen geroeid.
Kortom: 'n heerlijke ontspannen middag waarvan velen hebben mogen genieten.

Tiny Oortwijn                                                                                                                                         terug




Verslag van de dagtocht
van 17 oktober 2019 : een driegangenmenu

Voorgerecht
Mirjam was verbaasd dat ik me meldde om dit verslag te maken. Ik was leraar Duits en Nederlands, ben secretaris van een vereniging en heb meerdere artikelen geschreven. Daarom is het niet zo vreemd, dat ik dit stukje nu schrijf.

Hoofdgerecht
Na de koffie met aardbeiengebak (niet) van Annie hebben we met de gids in de bus een rondrit gemaakt over het terrein van de voormalige luchtmachtbasis Laarbruch. Dit was ongeveer 40 jaar lang een Britse luchtmachtbasis binnen de NAVO. Het is een enorm terrein, waar alle gebouwen van toen nog intact zijn. Veel daarvan zijn nu verhuurd: de bunkers onder anderen voor brandweertests, woningen voor Poolse arbeiders enzovoorts. Het terrein is namelijk verkocht aan Nederlandse investeerders, die het hele terrein moesten overnemen. En er moest een burgerluchthaven komen. Dat is het kleine Weeze geworden. Dat is zo goed uitgerust dat vliegtuigen zelfs bij mist kunnen landen. Het dak van het parkeerterrein ligt vol met zonnepanelen, zodat het vliegveld zelf alle stroom opwekt.

In Millingen aan de Rijn hebben wij in hotel Millings Centrum van een goed driegangendiner kunnen genieten. Na het eten stonden de zonnetreintjes -die op zonne-energie rijden!- klaar voor een rondrit langs de Rijn. Daar zagen we een groot aantal ganzen en werden we geïnformeerd over de steenfabrieken die bijna allemaal verdwenen zijn en de overstromingen in de jaren negentig. In restaurant de Thornse Molen hebben we met een drankje het programma afgesloten.

Zowel in de bus als bij het diner was de sfeer prima. We hebben met bekende en nog niet bekende mensen gesproken. En met de snoepjes uit de trommel werden we vooral op de terugweg "zoet gehouden".



Nagerecht

We kunnen Millingen aan de Rijn wel met Maarssen vergelijken: Ook hier waren overstromingen, maar de laatste was in november 1928. Dat hebben wij allemaal niet meer meegemaakt. Ook hier waren steen- en pannenfabrieken. Hier is er helemaal niets meer van over.

Wij vonden deze dag een groot succes, ondanks de files aan het begin en het einde van de dag. Een pluim voor de reiscommissie!

Ton en Ela Welvaart 
                                                                                                                                                                terug




Stadswandeling Gouda 10 oktober 2019

Op 10 oktober vertrokken we met 10 mensen naar Gouda. Aangekomen in deze oude stad wandelden 9 paraplu’s en 1 regenjas vanaf het station naar de markt. De regen was gelukkig maar van korte duur.
Wij werden hartelijk ontvangen in een oud pandje op de markt. Het leek een klein winkeltje met stroopwafels in de etalage. Binnengekomen bleek achter in het winkeltje een lange houten tafel te staan met zo´n 20 stoelen. In het schemerdonker werd ons de geschiedenis van de siroopwafelfabriek verteld. Met filmbeelden en uitleg over de stichter van de fabriek in 1769, Gerard Kamphuysen.
Zijn zoon Pieter Willem vond in 1810 een recept uit van niet zo maar stroopwafels, maar van de siroopwafel, een heel bijzonder recept dat zes generaties lang in een kluis bewaard werd door de familie. De smaak was zo apart dat men van heinde en verre deze siroopwafels kwam kopen.
Koning Willem III kwam speciaal langs om dat te bekijken. Tenslotte kreeg de fabriek de titel “Hofleverancier” van koningin Juliana.

Door op een geheime knop te duwen -die onze metgezel Hans Radings ontdekte- kwam een geheime deur uit de achterwand naar voren en kwamen we in een moderne fabriek terecht waar men van begin tot eind de beroemde wafels tot stand zag komen. Slechts één persoon kan de gehele fabricage verrichten, want dat gaat allemaal automatisch.
Na afloop van de rondleiding konden we kiezen uit diverse soorten wafels onder het genot van een cappuccino.


Daarna was het tijd om te lunchen en te wandelen door de stad. Het was marktdag, dus allemaal heel gezellig, compleet met draaiorgel.

Om 13.30 uur arriveerde de gids, een jonge dame die examen ging doen als gids voor het Gilde, samen met een oudere dame die dat al jarenlang deed en de gids gaandeweg zou beoordelen. Zo wandelden wij van het ene monument naar het andere door allerlei kleine steegjes en ook langs een aantal Goudse grachten, het fraaie stadhuis midden op de markt, de monumentale Waag daar tegenover. Een rondje om de Sint Jans kerk, met overal prachtige geveltjes. Na de rondleiding verzamelden wij ons om onze gids heen en toen vertelde de examinatrice haar dat ze geslaagd was voor haar gidsexamen. Daarna gingen wij weer rustig aan naar het station. We hebben een leuk uitje gehad en we bedanken hierbij onze begeleidsters Marie en Ellie van harte.


Jos Plum
                                                                                                                                                terug


 
Fietsdag 3 september 2019

Rond 11 uur stonden 26 leden van de KBO klaar bij de Vechtenstein-laan bij Merenhoef om een dagje te gaan fietsen. Merendeels waren in bezit van een e-bike.
Voor de start gaf Hans een aantal tips waar we op moesten letten, want met een grote groep is het belangrijk de veiligheid vooral goed in de gaten te houden.
We vertrokken richting het Zandpad, niet rechtstreeks, maar via een zo rustig mogelijke route.
Het weer was fijn geen zonnetje, maar een lekkere temperatuur gedurende de dag en slechts een enkel druppeltje, dus een vest of jasje was voldoende.
Rustig fietsend kwamen we uit bij de begraafplaats tussen Breukelen en Nieuwersluis. Daar was een kleine stop voor een snoepje uit de "doos" van Mirjam.
De tocht ging verder richting Vreeland, bij de oversteek gebeurde een klein ongelukje gelukkig zonder grote gevolgen en kon het EHBO team op de wond een pleister plakken.
Rond 12.45 uur kwamen we aan bij het Pannenkoekenhuis in Vreeland, waar we de lunch gebruikten.
Iedereen genoot van een heerlijke pannenkoek of iets anders.

                                                         

In de middag fietsten we verder, eerst via het pad dat door de Loosdrechtse plassen loopt, dat was wel oppassen, want dit is erg smal en ongelijke grond met soms kiezels.
Wij fietsten verder via een stukje Hilversum en kwamen toen op een mooie route langs de heide, jammer genoeg was deze niet meer zo paars. We reden op voor mij veel onbekende mooie stukken weiden, bossen zonder auto’s .
In de loop van de middag kwamen we bij het vliegveld Hilversum voor
zweefvliegtuigen, waar we een stop maakten en Mirjam een
versnapering had in de vorm van een lekker pakje drinken en appel en we genoten van een paar zweefvliegtuigen.
Ons laatste stuk naar Maarssen ging via de Egelshoek richting Tienhoven, daar was nog een best smal pad bij waarbij de fiets door een sluis moest.
Bij Tienhoven fietsten we via de Middenweg naar Maarssen en bij de bunker namen we afscheid en dankten Hans en Mirjam voor de fantastische dag en de organisatie.
Het was een zeer afwisselende en gezellige tocht waar ik en denk iedereen van genoten heeft.
 
                                            
Mieke Stolk. 
                                                                                                                                                                   terug


Vakantieweek Brinkzicht - Vledder (17 t/m 24 augustus 2019)

Op zaterdag 17 augustus vertrokken wij naar Vledder. Het was een gezellige reis en de sfeer was goed.
We kwamen aan in een erg mooi hotel en werden daar hartelijk ontvangen. De kamers waren ruim en netjes.
Zondag was een vrije dag en er werd gewandeld en sommigen gingen bridgen. ’s Avonds was er heerlijk diner gevolgd door een leuke quiz.
Maandag was er een excursie naar een streekmuseum waar we oude gereedschappen, foto’s en gebruiksvoorwerpen konden bewonderen. Na weer een heerlijk diner gingen we gezellig bowlen, het was een erg leuke avond.
Dinsdag, na de lunch een mooie bustocht door de Weerribben. Aansluitend een bezoek aan het bezoekerscentrum. Hier werden souvenirs gekocht en met een kop koffie, drankje of een ijsje nagepraat over de leuke dingen tot nu toe en over de Weerribben, een prachtig natuurgebied.
Woensdag, een rustdag, deze werd door diverse mensen benut door te wandelen, naar de “klerenwinkel” of te bridgen.
’s Middags werd door diverse mensen in Steenwijk gewinkeld en 's avonds was er een gezellige bingo.

 

Donderdag hebben we een bezoek gebracht aan het Huis van Weldadigheid, waar een stukje geschiedenis van deze streek werd weer- gegeven.
In 1818 stichtte generaal Johannes van de Bosch in Drenthe een kolonie waar mensen zonder werk en inkomen een bestaan konden opbouwen. Zij kregen een huisje, kleding, een stukje land en gereedschap om het land te bewerken, de vrouwen moesten weven. Zij werden paupers genoemd, het was erg interessant.
Het diner ’s avonds was dan ook een pauperdiner. Ondanks de naam was het een heerlijk diner. Tijdens de koffie werd er met de bediening veel lol gemaakt over Tia Maria. Norbert en Betsie, van de bediening, deden leuk mee en kwamen even later met 6 glaasjes Tia Maria met slagroom.


Vrijdag een excursie naar de Alpacafarm. Na een lezing van de gastvrouw was er een bezoek aan de stal waar wij de Alpaca’s konden bewonderen. Ze waren niet schuw en ze konden gewoon worden geaaid. De gastheer kwam de stal binnen met een jonge Alpaca van 2 weken oud en even later met een Alpaca van 2 dagen oud, dit leverde veel “ach” en “oh, wat lief” op. Het was dan ook een onderwerp voor veel foto’s. 

                                       

’s Avonds was er een gezellige avond met muziek, dansen, polonaise en spelletjes, heel leuk maar het betekende wel het einde van een fijne vakantie.
Zaterdag weer naar Maarssen, we konden terug zien op een geslaagde vakantie in Vledder.

Met dank aan Mirjam en Wies die deze vakantie tot een succes maakten.

Karel en Dien Kippersluijs                                                                                                                         terug





 Jaarlijks etentje Jeu de Boules Club (2019)

17:30 uur de regiotaxi rijdt met de eerste deelnemers erin. We rijden naar restaurant "Asian Delight" aan de Binnenweg. We worden gezellig onthaald en schuiven direct aan een mooi gedekte lange tafel. Op twee na zijn alle spelers present en de sfeer zit er al goed in. Na de heerlijke soep naar keuze krijgen wij het belangrijkste punt van deze avond.

Wie o wie was de beste speler van het afgelopen jaar? De punten worden genoemd en de spanning stijgt. En dit jaar, geweldig, is Kees Siero de gelukkige. Hij is ook een prima speler en ontvangt de trofee! met een "lang zal hij leven". Ook applaus voor Tonny die ons altijd verwent met koffie en koek. En applaus voor Frits die altijd trouw de baan harkt voordat we gaan spelen.
Hierna deden we ons tegoed aan alle lekkere gerechten, ijs, koffie en drankjes. Daarna gingen we blij naar huis met veel dank aan Emmie en Tonny die dit weer zo geweldig hadden geregeld.

Truus Dijkers.
                                                                                                                                                               terug


KBO fietstocht donderdag 4 juli 2019

Op donderdagochtend 4 juli stonden 24 enthousiaste fietsers aan de Vechtensteinlaan klaar om onder leiding van Hans en Mirjam te beginnen aan een heerlijke fietstocht, bij ideaal zomerweer.
Mannen en vrouwen waren deze keer ongeveer gelijk in aantal. Op een enkeling na was iedereen met de E-bike gekomen.

Na de bekende uitleg van Hans over hoe om te gaan met mogelijke verkeerssituaties en nogmaals te hebben gewezen op het gevaar van overstekende paaltjes, ging de stoet via Maarssenbroek en het Maxima=park richting Haarzuilens. Bij het Wapen van Haarzuylen hebben we op het terras genoten van een heerlijke lunch en weer krachten verzameld voor de middagtocht. Opvallend bij de menukeuze was dat de mannen voornamelijk gingen voor een boerenomelet en de dames voornamelijk trek hadden in tonijn of zalm.

De start na de lunch verliep niet helemaal vlekkeloos. Na een kleine valpartij, zonder noemenswaardige schade, ging iedereen weer vol goede moed verder richting Kockengen.
Via Kockengen en een kleine break voor een appeltje en een frisdrankje, weer richting Haarzuilen en over de fietsbrug over de A2, via Maarssenbroek weer terug naar Maarssen. Iedereen was blij en tevreden toen rond 4 uur de kerktoren van Maarssen weer in zicht was.

Wij kunnen weer terugkijken op een geslaagde fietstocht, met dank aan Hans en Mirjam.



Mathieu Ubachs                                                                                                                                       terug

 

 

 Dagtocht 7 mei 2019

Het is weer voorbij en ik kan opnieuw schrijven dat de thuisblijvers weer veel hebben gemist. De bus, met geweldige chauffeur, en een mooie bus, en ook nog een zonnige dag, brachten ons naar het altijd zonnige zuiden. De provincie waar het leven plaats vindt zoals het is beneden de rivieren. Mensen zijn anders dan VAN BOVEN DE RIVIEREN.

Ze nemen het daar niet zo ernstig wat niet wil zeggen dat ze de ernstige kanten verwaarlozen. Laat ik het zo formuleren; hun benadering is wat opener dan in de rest van ons land. Zelf heb ik bijna 20 jaar in Brabant gewoond en de dagtocht die wij maakten vele malen op de fiets ondernomen. Ons eerste doel was Soerendonk, een grensplaats bij België. Daarover later meer omdat we daar ook later gingen eten.

                                                                                           

Daarna zijn we naar de Achelse Kluis gegaan. Het klooster waar ik vele uren heb doorgebracht omdat ze daar een collectie bidprentjes hadden waaruit ik diverse gegevens haalde voor mijn genealogische hobby. Maar ook omdat het op mijn fietsroute lag via bos- en heidevelden. Jammer voor mij was dat er een verbouwing had plaatsgevonden waardoor de oude vertrouwde sfeer was verdwenen.
Je zou kunnen zeggen; de ziel was er uit. Voor anderen die dat voor het eerst hebben gezien zal dit zeker anders zijn. Tijden veranderen en vragen om aanpassingen.
Dit klooster kent al een oude geschiedenis en de vele broeders die daar hun leven hebben gegeven aan hun geloof hebben ook bijgedrageen aan de ontwikkeling van dit deel van ons land. De achterstelling van Brabant is mede dankzij kloosterlingen teniet gedaan en anno 2019 zijn ze als onderliggende provincie uitgegroeid tot toonaangevend gebied. Het leuke is dat ze ondanks die inhaalslag zichzelf zijn gebleven. Dit bleek ook uit de verhalen die werden verteld door onze reisleider die ons vertelde hoe de mensen in de grensstreek in vroegere jaren smokkelden over de grens tussen Nederland en België. Het klooster was vroeger gelegen precies op die grens. Dus ideaal om uit handen van de douanen te blijven. Dat ook kloosterlingen soms mee deden zal ik maar niet uitvoerig uit de doeken doen.

Terug in Soerendonk wachtte ons een heerlijke maaltijd.

We gaan daarna op pad naar ons tweede doel. Dat was Asten waar in het Klokken museum tentoon werd gesteld hoe ook in onze tijd het oude vak van klokkengieten nog wordt bedreven.

 

De klank van klokgelui en beiaardspel doet iets met mensen. We worden opmerkzaam gemaakt van gebeurtenissen die vaak alleen in onze woonomgeving plaats vonden en vinden. Zij verkondigen bij blijdschap of verdriet klanken die ons diep raken. Door de eeuwen heen zijn de klokken een onderdeel van ons leven geweest en het is te hopen dat dit zo blijft. Door onze huidige manier van communiceren zal ook hier veranderingen plaats vinden.
We zullen maar denken: alles komt zoals het komt.
Daarom was ook deze belevenis zo mooi.


We kunnen terug kijken naar een mooie dag die de twee dames van de KBO-afdeling Stichtse Vecht voor ons hadden uitgestippeld.

Tevreden zijn we weer naar huis gegaan met een gevoel van dank-
baarheid dat we dit weer mochten beleven.

Piet Sanders                                                                                                                                            terug




Impressie Bustocht 17 april 2018

Of gewekt te worden om 06.00 uur door de radio met Jurgen van den Berg NPO Radio 1, of door de wekker, het maakte ons niet uit. Deze dag kon toch al niet meer stuk. Want wij, Susan en Anna (zussen), gingen als nieuwelingen mee met de KBO bus dagtocht naar het pittoreske Strijen aan de noordkant van het Hollandsch Diep in de Hoeksche Waard. Over het weer geen klagen! Het zou een heerlijke zonnige dag worden met een zeer schappelijke temperatuur en… met een in Strijen geboren chauffeur die veel wist te vertellen van de omgeving en de bezienswaardigheden onderweg. Hoe dichter bij Strijen hoe enthousiaster hij werd. Dit had ook een positieve weerslag op ons in onze gezellige, gevulde bus. Een complete verrassing was de rondgaande snoeptrommel! Voor de stille trek? Opmerkelijk dat de nougatblokjes met vruchten en pinda’s het meest favoriet waren! Op het parkeerterrein aan het Dingenis Sanderse Plein in Strijen vlak achter de dorpskerk, stonden de gastheer en de gids te wachten om ons van harte welkom te heten en ons te begeleidden naar zalencentrum ‘Salvatori’, sinds 1983 het centrum van vrijwel alle kerkelijke-, verenigings- en vergaderactiviteiten, waar de koffie met gebak voor ons klaar stond. Het was een lust voor het oog. Op naar Het plaatselijk museum annex smederij.

Alles op loopafstand. In dit museum is veel van de lokale geschiedenis terug te vinden. Onder andere archeologische vondsten van het oosten van de Hoeksche Waard, recente vondsten gedaan tijdens de rioleringswerkzaamheden, laatmiddeleeuws glaswerk, werktuigen die vroeger werden gebruikt door een boerensmid en nog veel meer. Maar allereerst was er aandacht voor de smid die een demonstratie van het smeden gaf.
In het onderhuis konden we ons hart ophalen aan de veertiger- en vijftiger jaren. Een stijlkamer met bedstee en een stijlkeuken, beide volledig ingericht. Een oude naaimachine, patroontekenschriften, fournituren, oefenlappen, teveel om op te noemen. Het was mooi om te zien hoe de modellen op schaal van papier en stof werden gemaakt. Een mevrouw vertelde ons dat in de jaren vijftig gebrek was aan stof en daarom in de naaischolen papier werd gebruikt om de modellen te kunnen maken.

Terwijl we de, uit de 15 eeuw daterende, St. Lambertuskerk inliepen werden we verwelkomd door prachtig orgelspel. Het orgel is gebouwd in 1839 door de bekende orgelbouwer van Oeckelen uit Groningen. Ook een van onze medepassagiers mocht het klavier beroeren. Als we ons niet vergissen speelde hij: “Jesu, Joy of Man's Desiring". Zo niet, vergeef het ons!!! Nadat we in de banken en op de stoelen hadden plaats genomen werden we middels het verhaal van de kerkgids meegenomen door de historie van deze monumentale kerk. De gebrandschilderde ramen, de bronzen verbindingsknoppen, het zilverwerk, het fraaie houtsnijwerk van de preekstoel en de zes koperen lichtkronen met echte kaarsen die bij elk concert in de kerk branden. Knap werk van de koster c.q. de vrijwilliger die hiervoor zorg draagt. Ook kwam de strijd tegen het water in 1953 uitgebreid aan de orde. Tijd voor de inwendige mens! Dus terug naar ‘Salvatori’, waar ons een heerlijke warme maaltijd werd voorgeschoteld. Na het bedankwoord, door Mirjam, aan de gastheer en medewerkers van ‘Salvatori’, konden we gaan uitbuiken in de bus tijdens een rondrit door het land van Strijen. Foto’s van de watersnoodramp werden doorgegeven om visueel te verduidelijken wat de gids ons vertelde. Wat een menselijk leed is hier geleden. Door de enorme stuurkunst van onze chauffeur wist hij ons, zonder schrammen, over zeer smalle weggetjes met prachtige uitzichten te loodsen. Ook aan deze dag kwam een einde. Terug op ons honk zeggen we: Mirjam en Wies, duizend maal dank voor alle voorbereidingen en de uitvoering daarvan. Het werd een dag met een gouden rand.

Susan Smulders en Anna van Liempdt                                                                                                 terug





De jaarlijkse vakantie, nu naar Ootmarsum (18 augustus 2018)
Zaterdag 18 augustus gingen wij met de bus naar het kunstenaarsstadje Ootmarsum. Het was prima vakantieweer en de stemming was erg goed.
Zondag konden we op ons gemak Ootmarsum verkennen. Het is een leuk gezellig stadje met leuke terrasjes en kunstwinkels. Op de markt speelde een straatorkest en er was een mooie bloemententoonstelling.
Maandag was er een bezoek aan een Shiitake kwekerij. Er was een hele interessante rondleiding met koffie en cake en op het einde een heerlijke kop shiitake soep.
Dinsdag was er bezoek aan het PlantZoentje, een zeer mooi aangelegde tuin met een keur aan bloemen en planten, wat nog meer kleur kreeg door het mooie weer.
Woensdag een bezoek aan een synagoge in Enschede. Hier werd een uitleg gegeven over het Jodendom. De heren moesten wel een keppeltje op en de blote armen van de dames moesten bedekt zijn. Op de terugweg besloot de chauffeur een voor hem nieuw weggetje in te slaan. Ondanks de waarschuwingen van Mirjam zette hij toch zijn zin door, het resulteerde in een rit over een zandweg die overging in een fietspad. Het was een rit waarbij de chauffeur wel zijn vakmanschap kon tonen maar de fietsers die we tegen kwamen ongetwijfeld de wenkbrauwen deed fronsen.
Donderdag hadden we een vrije dag. Voor velen van ons een gelegenheid om Ootmarsum eens goed te bekijken en o.a. een bezoek te brengen aan galerij Ton Schulten, anderen namen een dag gewoon rust met een spelletje of gewoon lekker lezen.
Vrijdag was er een mooie bustocht door Twente met de mogelijkheid om de tuin van landgoed Singraven te bezoeken. Deze bustocht eindigde om 16:00 uur zodat de liefhebbers van kunst de gelegenheid hadden om de vrijdag geopende kunstmarkt te bezoeken.



Na een week van heel goed eten kwam op vrijdagavond als klap op de vuurpijl een enorm uitgebreid lopend buffet, afgesloten met een heerlijk dessert van ijs, bavarois en fruit.
Het was de afsluiting van een enorm geslaagde week met de enorme inzet van Mirjam en Wies die onvermoeid het hele gebeuren in goede banen leidden.
Ook was er elke avond wat te doen, zoals bingo, een duo dat mooi operette zong, een boeren dansavond en op vrijdagavond na het lopend buffet een gezellige avond met muziek.
Als wij ’s avonds gezellig zaten kwamen we ook elkaars geheimen te weten zoals het verhaal over Floor en over de goudvis. Het gebeurde ook dat men elkaar niet verstond, iemand vroeg of er na het eten ook werd gedankt, het antwoord was “nee er wordt niet gedanst na het eten”.
Leuke anekdotes welke een vakantie ook leuk maakt.
Ook onze dank aan de hoteleigenaren Tineke en Roland Bults die onvermoeibaar alles in goede banen leiden.
Rest mij nog te vertellen dat wij als "nieuwelingen" in de groep heel goed zijn opgenomen en ons snel thuis voelden.

Karel Kippersluijs                                                                                                                                   terug





Stadswandeling Woerden 4 september 2018

Bij de ‘Aankondiging Stadswandeling Woerden op 4 september 2018’ in het KBO Nieuws van augustus, dacht ik niet gelijk aan: historie, rijke kaascultuur, bezienswaardigheden en een levendige horecastad. Maar wel of het de moeite waard is om Woerden te bezoeken! Dankzij Nico, organisator van deze stadswandeling, uitgerust met een goed opgezet programma, werd het tegendeel van die gedachte ten volle bewaarheid.
Er bleek meer dan genoeg te zien en te doen in de stad van het Groene Hart. Een stad met ‘n groot verleden. Stad van Romeinen en Kaas. De reis naar Woerden ging per trein en iedereen was op tijd voor vertrek. Aangekomen in Woerden wandelden wij naar het hypermoderne Kaaspakhuis aan de Emmakade. Daar werden we door een vrijwilligster van harte welkom
geheten. Maar… eerst was er koffie! Het is voor mij niet helemaal duidelijk waar de ‘sprits- en notenkoeken’ ineens vandaan kwamen. Ik denk meegebracht door Nico; omdat hij ze zelf uitdeelde? In ieder geval, ze smaakten heerlijk bij de koffie. Nadat we allemaal plaats hadden genomen op de witte banken, kregen we een uiteenzetting over en werden we meegenomen door de historie van het kaasmaken.

Zowel beneden als boven werd het kaasverhaal verteld door twee zeer enthousiaste vrijwilligers, ondersteund door een korte film waarin het verhaal van koe tot kaas en handel nog eens verteld werd aan de hand van een ontmoeting tussen opa ’Bram’ (Bram van der Vlugt, voor velen nog altijd de nummer één Sinterklaas van ons land) en zijn kleinzoon (de jonge acteur Rick de Vries). De kleinzoon vertelt opa in geuren en kleuren wat hij al weet over jonge en oude kaas. Opa vertelt op zijn beurt hoe boerenkaas wordt gemaakt, geïllustreerd met beelden vanuit een boerderij, een kaasfabriek en een kaaspakhuis. Mooi groot beeld, leerzaam en humorvol. Met witte jas aan, pet of haarnet op, mochten we boven een kijkje nemen waar de kazen bij een temperatuur van 14 tot 20 graden liggen opgeslagen. Zo dicht bij de kaas als hier kom je denk ik nergens. We kregen voldoende gelegenheid vragen te stellen, rond te lopen en foto's te maken. De term ‘Goudse kaas’ is voor mij nu ook overduidelijk: Dat Goudse kaas, de wereldberoemde karakteristieke kaas is in de vorm van een wiel met een gewicht tot wel 16 kilo. Dat de kazen eeuwenlang werden verhandeld in de stad waaraan ze hun naam danken ‘Gouda’, maar worden gemaakt in de polders eromheen; zo ook in Woerden. Ook hebben we voor het eerst kennisgemaakt met de kaasmijt! De kaas kan dan in 60 á 70 dagen zover aangetast zijn dat deze niet meer voor consumptie geschikt is en van de planken verwijderd moet worden. Beneden was het voor de liefhebbers mogelijk een kunstkoe te melken of op de foto te gaan in traditionele klederdracht van kaasmeisje of boer. De weegschaal die er staat bleek een uitdaging op zich te zijn. Je gewicht werd namelijk vergeleken met die van een kaas. Je kon dus zien en aflezen hoeveel kazen je zwaar was. Sommigen van ons namen de uitdaging aan en lieten zich vrijwillig wegen. Oei! Voor de lunch werd eerst nog een bezoek gebracht aan het Stadsmuseum gevestigd in het oude Raadhuis. In dit voormalig 16de-eeuwse ‘Stedehuys’, met aan de buitenkant, tegen de rijkversierde renaissancegevel, een schandpaal uit 1567 (naar men zegt uniek in Nederland), is zowel kunst als cultureel erfgoed te bewonderen. Onder het verzameld werk van belangrijke Woerdense Kunstenaars sprong de expositie van Leo Gestel (1881-1941) (tijdgenoot van onder andere Jan Sluijters) het meest in het oog.
Later, tijdens de rondleiding door de stad, zagen wij op diverse plaatsen zijn kunst bevestigd aan de gevels. Opmerkelijk de vele kunststijlen die hij tijdens zijn leven heeft toegepast. De fraaie Vroedschapszaal, waar eeuwen geleden het stadsbestuur bijeenkwam was de moeite van het bekijken waard. Prachtig 17e-eeuws houtsnijwerk, landschapsschilderijen en een originele schouw. Een deel van de groep vond hier even een rustpunt en nam plaats op de sierlijke stoelen. Tegenwoordig is deze zaal o.a. in gebruik voor het sluiten van huwelijken. Na het Stadsmuseum werd het de hoogste tijd voor de lunch en daar hadden we best wel trek in. Ik mag wel zeggen lekkere trek! De ‘belevenis store’ op de eerste verdieping van Bakkerij van Maanen aan de Rijnstraat was een belevenis op zich. Wanden met boeken, wanden bekleed met juten zakken en heel veel verwerkt oud hout. In deze entourage hebben we genoten van een goed verzorgde, uitgebreide lunch waar niets aan ontbrak. Om twee uur precies meldde zich de stadsgids. Onder leiding van deze toch wel gedreven man, soms overmand door hevig transpireren (het was nogal drukkend die middag), konden wij kennis maken met de binnenstad van Woerden en haar verleden. De stad, ontstaan in de Romeinse tijd rond het begin van de jaartelling kent een lange historie als vestingstad en garnizoensstad. Bataven, Cananefaten, de prachtige Petrustoren, twee reconstructies van Romeinse schepen… teveel om op te noemen. Kortom een boeiende rondleiding met als conclusie: Woerden is voor een cultureel bezoek en een stadswandeling meer dan de moeite waard! Om drie uur werd het weer tijd om huiswaarts te keren. De treinreis terug naar Maarssen verliep voorspoedig. Beneden aan de trap van het station namen we van elkaar afscheid en wensten elkaar een goede thuisreis.
Een zeer geslaagde en… zeer gezellige dag. BEDANKT NICO!!!

Susan Smulders                                                                                                                                     terug






Verslag Busreis KBO (Woensdag 10 Oktober 2018)
Provincie Utrecht, Flevoland en Gelderland

60 personen maken zich klaar voor een GEZOND dagje uit gezond: YAKULT (voor betere stoelgang) en VAARTOCHT [met veel zon en vitaminen].
Iedereen was op tijd en had er zin in. Voor ons de eerste keer een KBO reisje aangeprezen door Emmie Siero. We werden hartelijk ontvangen door Hans en Mirjam en Wies. Een enkel gezicht kwam ons bekend voor van de 55 plus busreisjes van Stichtse Vecht.
Toen de bus van Krol reizen rond kwart voor 9 arriveerde en er ook nog een goedlachse chauffeur met humor uitstapte (Marcel) die ook nog eens mijn moeders taal (betuws) sprak kon de dag al helemaal niet meer stuk.

Op naar Almere, ja welke Almere, onze buschauffeur werd even schoolmeester en ging ons overhoren, hoeveel Almere's zijn er eigenlijk? 7,8 of zelfs 9? Almere is een slaapstad: overdag is iedereen werken en komen alleen naar huis om de nacht thuis door te brengen en ook vertelde Marcel dat de extra lange vrachtwagens alleen maar in NEDERLAND mogen rijden.
Nog even bij Almere de 5 grote olifanten bewonderd langs de snelweg.

Rond 10 uur werden we opgewacht door een vriendelijke Mevrouw Marjan Kuypers van de PR bij YAKULT die ons een prachtige presentatie gaf met een kopje koffie etc en een rondleiding boven de fabriek door veel glazen ramen en uitleg over de oprichting van YAKULT in 1935 (dit pand stond er vanaf 1994) en waarom in Almere?: zacht water, weinig te steriliseren.
Diverse wetenschappers zijn op het scherm getoond: 1670 Antoni van Leeuwenhoek, 1800 Louis Pasteur/Joseph Lister, 1900 Eli Metchnikoff en natuurlijk niet te vergeten het zieke kindje Minoru Shirota, geboren in 1899, dat later zich ging verdiepen in microbiologie en oprichter is van JAKULT in 1935.
Na de rondleiding kregen we rond 12 uur allemaal van Marjan, namens YAKULT, nog een koeltasje mee naar huis met 3 soorten YAKULT flesjes erin.

Op naar het vestingstadje ELBURG naar het Restaurant de HAAS waar een overheerlijk buffet klaar stond, even kort mevr Plum een hart onder de riem gestoken , rechts geopereerd en in mitella dus je moet links eten wat echt niet meevalt maar wel heel knap van haar om toch lekker gezellig mee te gaan met het dagje uit, sterkte ermee verder en een goed herstel.

Rond half 3 werden we opgejaagd[grapje] door Mirjam want de boot met de naam CAROLA zou rond 3 uur gaan varen vanuit de oude vissershaven van Elburg, Mevrouw van de Brink had even vreselijke pech en stapte mis bij de bus en had het scheenbeen open, heel zielig, dankzij lieve mensen in de bus pleisters erop en verband eroverheen en op naar de boot al had ze veel pijn, sterkte ermee verder en hopen op spoedig herstel.



Met een gastvrij onthaal op de boot CAROLA wilde iedereen natuurlijk op het bovendek zitten met dit prachtige weer en het liefst buiten. Onze schipper heeft een mooie uitleg gegeven op de heenreis over het VELUWEMEER waar we op vaarden, hoe ondiep dit stuk was en dat er daarom zoveel vogels op dit stuk zijn.

Rond kwart over 5 weer terug aan wal en met de bus richting Maarssen via de polder om de files te ontlopen wat niet helemaal lukte, langs Harderwijk en Amersfoort.

Met dank aan Mirjam en Wies en Marcel(buschauffeur)
HET WAS EEN FANTASTISCHE DAG

Vriendelijke groet
Nettie Schalij-Pellegrom                                                                                                                        terug




Kerstviering KBO Stichtse Vecht 2018

Na het gezellige Sint Nicolaasfeestje eind november lag er een paar weekjes later alweer een uitnodiging voor de Kerstviering op de mat. Ja ja, het kan niet op bij de KBO.
Een zeer goed gevulde zaal in de Verrijzeniskerk in Reigerskamp die heel mooi in "Kerstsfeer" was aangekleed, troffen wij daar aan.
De dames en heren stonden reeds, zoals altijd, in de startblokken om ons te voorzien van een kopje koffie of thee en de traditionele kerstkrans.
Na de opening van Mirjam las Joke Verdam een mooi Kerstverhaal voor en later nog eens twee gedichten.
Ons gastkoor was voor de tweede keer het Barbershopkoor "Lake District Sound".
Voor de pauze zongen zij hun eigen songs en erna Engelstalige Kerstliederen. Het klonk geweldig.
(Ik had mijn tamboerijn meegenomen, maar mocht hem van mijn buurvrouw niet gebruiken, pech gehad).

                                                                

In de pauze waren op de tafels heel veel glaasjes advocaat opgedoken, ja ja de KBO-ers houden wel van een neutje.
Na een korte pauze was in een andere zaal het buffet geopend. Er was van alles en het smaakte verrukkelijk.
Nogmaals dank aan alle mensen die dit voor ons geregeld en ons verzorgd hebben.
Na afloop kregen we nog een mooi bloemetje mee en keerden tevreden huiswaarts.

Alle leden van KBO Stichtse Vecht een gezegend en gezond 2019 toegewenst.

Tilly Sakkers                                                                                                                                           terug


 
Oranjewandeling Den Haag OP 20 MEI 2014 

Op dinsdag 20 mei jl. verzamelden een 28 KBO leden zich in alle vroegte bij het station in Maarssen. De nodige meereiskaartjes werden uitgedeeld door Hans, bij enkele kennissen opgehaald. Via Breukelen, Gouda naar Den Haag. Na 15 minuten lopen hebben wij in Brasserie Dudok een kop koffie met appeltaart genuttigd.
Om half twaalf waren er twee gidsen van Het Gilde afdeden Haag om met ons de Oranje Route te lopen.
Napoleon heeft Den Haag tot stad verheven in het jaar 1806. Wij werden op veel bezienswaardig heden gewezen. Op een natuurstenen muur was het art. 1 van de Grondwet gebeiteld. Weet U het artikel nog uit uw hoofd. Ik zal U helpen;
“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld ".
Langs de nieuwe Tweede Kamer door de Lange Poten (soort wilgen- bomen). Over het Spui (vroeger een waterstroom) het Plein oversteken met het standbeeld van Willem van Oranje met zijn hondje langs het oude Ministerie van Justitie.
Het Plein was vroeger een moestuin voor de Graven van Holland.
Zo werden wij op meer gebouwen attent gemaakt. Zoals de Skyline van Den Haag. Enkele nieuwe regeringsgebouwen met de bijnamen door de Hagenaren bedacht; Het Hondenhok, De Vulpen, Citruspers en De twee Haagse Tieten. Dit laatste gebouw is het Ministerie van Gezondheid. Waar wij ook langs kwamen was het prachtig opgeknapte Mauritshuis met schijnbaar een onderdoorgang naar de uitbreiding van het Museum. Echt een keer om te gaan bezoeken. Het torentje van Rutte wat in 1550 een Prieeltje was.
Via het Binnenhof met daar de Ridderzaal, de Eerste Kamer, Raad van Staten, Mauritstoren en de Oude Tweede Kamer naar het Buitenhof en met het ruiterstandbeeld Koning Willem tweede.” De Held van Waterloo”. Gevangenpoort voorheen de Stadspoort en nu een Museum.
Bij de Gevangenpoort was een executieplaats en het schavot had de benaming “ Het Groene Zootje “ werd voorzien van en laag groene zoden om na een terechtstelling met zand bestrooid te worden om het bloed te absorberen. Van af deze plaats konden we Het Lange Voorhout en de Hofvijver met zijn fontein zien.
De “verrassing”van de gids was: het Hofje, genaamd ” Het Rusthof " uit 1820 bewoont door alleen maar 18 dienstbodes.
Verder had de gids leuke verhalen en anekdotes van de Graven, Stadhouders en Koningen en de Ooievaars, die uit Het Haagse Bos kwamen aanvliegen om de markt schoon te maken van achter gebleven visresten.

Na de Lunch, naar de Rondvaart De Ooievaart en op de schepen resp. Marga Klompé en de Jan van Gooyen door de Haagse kanalen en grachten en het Muizengat gevaren. Langs de Hooikade, Hooigracht, waar het hooi werd aangevoerd voor de 50.000 paarden, die het leger nodig hadden.2500 kg per dag vraten ze op.
In een kelder geweest met een maquette van de Gouden Koets en alles wat er bij hoort en de Stamboom van de Oranjes. Beginnend in het jaar 1339 met Johan I.
Al met al was het een bijzondere, leuke en leerzame dag.
En ik denk, dat ik namens alle reisgenoten, Mirjam en Hans, die deze dag georganiseerd hebben, hartelijk kan bedanken. Het was in één woord geweldig. Voor nou en nog eens.
De terugreis in een volle trein ging ook voorspoedig. Alle oudjes konden zitten. Tot de volgende keer.

Han Brinkhof

                                                                                                                                                              terug


Verslag vakantieweek KBO (22 – 29 augustus 2015)

Na lang aandringen zijn mijn man en ik gezwicht om ook eens met de KBO mee te gaan en hebben er geen spijt van gehad. Ik ga er nu een ver-slag van maken en als ik iets vergeten ben (is dat de oude dag??) mogen jullie mij erover aanspreken.
Zaterdag 3 uur werden wij ontvangen door de hotel eigenaren de fam. van Dalen met koffie of thee, daarna de koffers uitpakken en kennis maken met de overige gasten. De kamers waren mooi, heel weinig klachten gehoord. Daarna een heerlijk diner, buitenlucht maakt hongerig en 's-avonds kon iedereen doen waar je zin in had zoals kaarten, rummicub en bridgen.

Zondagmiddag een hele leuke tocht met de huifkar. De tocht ging eerst door wat dorpjes heen, toen gingen wij door het echte bos van Montferland (prachtig) naar een zorgboerderij. De paarden van onze kar heten Sietze en Wietze en Sietze had er niet veel zin in want ze vond de heg aan de smalle weggetjes veel lekkerder. 's-Avonds kwam de heer Jansen, een echte boswachter, ons vertellen over Montferland. Een heel leuke man met droge humor. Maar zijn grootste hobby is de waldhoorn. Hij maakt de hoorn zelf en heeft ons maandagmiddag meegenomen naar alle mooie dorpjes, de kleinste kerk in Dinxperlo en de grootste in Zieuwert. Daar heeft hij op de hoorn geblazen, koude rillingen bij mij.Ik mag onze chauffeur Geert niet vergeten, die ons de hele week over de kleinste weggetjes heeft geloosd, naar bijna het hoogste punt om 2 bomen die heel lieflijk aan elkaar waren gegroeid te laten zien.
Dinsdag was de eer voor Geert, de chauffeur, om ons naar 't Woold te brengen. Daar is een kaasboerderij, ook met koffie en gebak en een kleine winkel met allerlei souvenirs. De omgeving was daar zo mooi.
's-Avonds was er Bingo voor wie er van hield.
Woensdag bracht Geert ons naar Almen. Daar gingen we met de boot door het Twentekanaal en de Oude IJssel naar Zutphen. De lunch was aan boord en wij voeren de sluis bij Eefde in om te schutten, 7 meter omlaag. In Zutphen mochten wij van boord om te winkelen of rond te kijken.
Na het diner zou er een mannenkoor komen optreden, maar dat koor was helaas sinds kort opgeheven. Het werd verzacht met een BBQ op het terras en koffie met gebak.
Donderdag was onze vrije dag (ha, ha, had ik in jaren niet gehad).
Vrijdag was Xanten over de grens gepland, maar dat werd door Geert afgeraden, want dat was een oud stadje met veel straatjes met klinkers (kinderhoofdjes) en erg lastig was voor de mensen met een rollator.
Geert had voor ons een leuke mededeling, hij was opa geworden van een kleinzoon, wat een leuke opa. In plaats van Xanten gingen we (ja hoor) naar Annie Cactus. Nooit gehoord van een cactus die Annie heette, maar Annie was een leuke vrouw, de bazin, die ons met twee mooie gedichten verwelkomde en ook met koffie en zelf gebakken kruidkoek. Daarna werden we het "prikbos" ingestuurd. Een kas vol met alle soorten cactussen velen tot wel 3 meter hoog tot in de nok. Ook waren er hele grote prachtige agaves. De oudheid herleefde voor ons met allemaal kamertjes, ingericht zoals het vroeger was. Hulde aan Annie Cactus.
's-Avonds kwam het klapstuk van de week "De Dorsvlegels" uit Ulft. Het waren ook senioren, maar hele leuke mensen. Met accordeons maakten ze leuke oud hollandse muziek en dansten zij erbij. Wij mochten ook mee-doen en dat was lachen geblazen, een grote struise boerin en een kleine man samen zien dansen. Het was een avond waarbij iedereen uit z'n dak ging, een fijne avond om lang van na te genieten.


Wij hebben een leuke week gehad en raden iedereen aan om ook eens mee te gaan.

Dank, heel veel dank aan de leiding die dit allemaal voor ons gedaan heeft.
Mirjam, Marietje, Tonnie – het was grandioos.

Mien van Doorn                                                                                                                                       terug




Verslag fietstocht 11 augustus 2016

Donderdagmorgen 11.00 uur staan 21 deelnemers klaar om te vertrekken voor de jaarlijkse fietstocht.
Wij waren gehuld in regenkleding: alles was plastic.
Geen wonder want het regende en niet zo zachtjes.
Maar ja als je A zegt moet je ook B zeggen.
Hans bracht ons via omwegen via het Maxima park naar Castellum Hoge Woerd. Daar aangekomen hebben we eerst uitgebreid geluncht.
Daarna kregen we ruimschoots de tijd om het museum te bezichtigen: ik kan u zeggen dit was de moeite waard, echt een aanrader.


Inmiddels waren we wel wat opgedroogd en gingen voldaan richting huis: jawel in de regen.
Ondanks het weer was de stemming goed.
Het was een leuke groep en de organisatie was prima.
Mirjam en Hans hartelijk dank en tot volgend jaar. 

Emmie Siero                                                                                                                                            terug



Bustocht 1 november 2016
Op dinsdag 1 november gingen wij weer een heerlijk dagje uit met de KBO. Hoedje af voor de dames van de reiscommissie die er elk jaar weer in slagen een bestemming te vinden voor deze dagtocht. Chapeau! Mirjam, Marietje en Tonnie! 64 Deelnemers vonden het programma de moeite waard om zich in te schrijven.

Voor de koffie met gebak maakten we een eerste stop in Wagenberg. Dit plaatsje ligt bij Drimmelen.

Na de heerlijke koffie met vers gebak gingen wij naar Oudenbosch. De groep werd in drieën gesplitst en onder leiding van deskundige gidsen hebben wij de basiliek bezocht. Een indrukwekkend bouwwerk. Het is pastoor Willem Hellemons die in de zestiger jaren van de negentiende eeuw deze kerk heeft laten bouwen. In 1865 is men met de bouw begonnen, met als belangrijkste adviseur, de beroemdste architect uit die tijd: Pierre Cuijpers. De kerk is gebouwd naar voorbeeld van de St. Pieter in Rome. Om even een indruk te krijgen van de afmetingen. De lengte van de kerk is 81 meter, de breedte 55 meter en het hoogste punt van de koepel is 63 meter, alles uitwendig gemeten. De inhoud van de kerk is 16 keer kleiner dan de Sint Pieter in Rome.

 

In 1880 is de kerk geconsacreerd door Mgr. Van Beek, bisschop van Breda. In 1912 is de kerk in verband met de bijzondere band van de parochie en het kerkgebouw met het Vaticaan en de Paus door Pius X verheven tot “basilica minor”. In 1954 is de ‘Stichting Behoud Basiliek’ opgericht om het behoud van het kerkgebouw ook voor de toekomst veilig te stellen. Voorwaar geen eenvoudige opgave.

Na al dit moois gingen wij weer naar restaurant ‘De Duif’ in Wagenberg. Het personeel heette ons al welkom op de deurmat. De kok had voor ons een uitstekend 3-gangen menu samengesteld. Iedereen liet het zich goed smaken.
Na uitgezwaaid te zijn door het personeel gingen wij naar Oosterhout. Hier bezochten wij een museum Oud-Oosterhout. Een miniaturenpark met hele straten naar de situatie rond 1900. Heel wat uurtjes huisvlijt om huizen, kerken, fabrieken op schaal na te bouwen. Bijzonder is dat de bouwwerken voor ons waren blijven staan. Normaal wordt alles eind oktober in de winterstalling opgeborgen, na eerst het noodzakelijke onderhoud gepleegd te hebben, zodat alles in het nieuwe seizoen weer spic en span opgesteld kan worden. In het binnen museum waren allerlei ambachten uitgestald van het begin van de vorige eeuw.
Je kreeg een idee van het leven en werken in deze tijd. Ook hier draait alles op vrijwilligers.

Voldaan stapte iedereen weer in de bus op weg naar huis. Het eerste stuk zaten we nog een beetje in de file, maar uiteindelijk kwamen we toch redelijk snel in Maarssen aan. Mede natuurlijk door het vakmanschap van onze vertrouwde chauffeur Ton. Hij loodste zijn 15 meter lange gevaarte behendig door het verkeer.

Bij aankomst in Maarssen moesten we nog even op onze plaatsen blijven zitten. Namens het bestuur van de KBO kwam Hans de Wit de bus instappen. Hij bedankte de dames van de reiscommissie. In het bijzonder Tonnie. Zij gaat verhuizen en laat de organisatie aan anderen over. Gelukkig maakt ze dit kalenderjaar nog af. Er zijn namelijk dit jaar nog een aantal activiteiten die mede door Tonnie voor de KBO leden worden georganiseerd.

Bedankt Mirjam, Marietje en Tonnie voor deze gezellige dag. En Tonnie, heel veel plezier in je nieuwe woonplaats. Ze zullen je vast wel weten te vinden en anders ga je zeker op zoek.

Henk van der Wal                                                                                                                                    terug

 


Kerstviering KBO Stichtse Vecht
(12 december 2016)

Maandag 12 december was de jaarlijkse kerstviering met een heel goede opkomst van ca. 110 leden in de Verrijzeniskerk Maarssenbroek.
Een team van vrijwilligers heeft in de ochtend de kerk ingericht met tafels en stoelen, zodat iedereen een mooi plekje had.
Bij de ontvangst kreeg men een kopje koffie met kerstkrans aangeboden.
Mirjam de Wit opende de middag met een hartelijk welkom en heeft daarbij het programma voor de middag bekend gemaakt.
Hierna heeft Joke Verdam een kerstverhaal "Het verloren Kind" voorgelezen.

 

De middag werd vervolgd met een optreden van het Barbershopkoor Lake District Sound waarbij een algemeen repertoire ten gehore werd gebracht.

In de pauze werd een lekker drankje geserveerd wat zeer op prijs werd gesteld.

Na de pauze heeft het koor een optreden verzorgd, geheel in de kerstsfeer met veel bekende kerstliederen. Dit viel bij de gasten zeer goed, gezien het grote applaus na afloop.

Joke Verdam heeft hierna twee gedichten voorgedragen "Kerststal zetten" en "Vrede".
Na nog een drankje ging het "Lappenmandje" rond en de opbrengst hiervan was 171 euro, waarvoor hartelijk dank.
De middag werd afgesloten met een koud en warm buffet wat goed verzorgd was. Er was voldoende voor iedereen en het smaakte prima.
Na afloop werd aan iedereen die aanwezig was een presentje uitgereikt.
Het team van de evenementencommissie wordt heel hartelijk bedankt voor al het werk dat zij verricht hebben om deze dag goed te laten verlopen.
Waar zouden wij zijn zonder deze vrijwilligers?

Een kerst gast                                                                                                                                         terug



Weer een mooie dag (16 mei 2017)

De aangekondigde dagtocht, aangekondigd door de reiscommissie, ligt weer achter ons. Petje af, dames!!
Achter het stuur van de bus zat weer het bekende gezicht van Bram die ons op voortreffelijke manier door het mooie landschap bracht. Het jonge groen, de schone omgeving en het nieuwe leven in de wei lieten ons zien hoe mooi ons land nog is.
Bram startte precies om negen uur de bus en reed voor het grootste deel via binnenwegen naar Terschuur. Dit dorpje behoort tegenwoordig bij de Gemeente Barneveld. Daar vinden
we een uniek particulier museum met een ongekende veelzijdigheid. Je vind er oude ambachten, speelgoed uit een ver verleden. Een uit de hand gelopen hobby wat onze herinnering weer tot leven riep. Zo hoorde ik de kreten van: dat heb ik ook
meegemaakt uit diverse monden. Maar onze eerste ontmoeting was natuurlijk de koffie en gebak. Na weer op adem te zijn gekomen dus het museum bewonderd. Ons leven wordt beheerst door het verleden en het heden. En dat dan weer gericht op de toekomst. Eigenlijk was de tijd te kort om ALLES intensief te bekijken. Een tweede bezoek is dan ook aan te raden.
Onze volgende stop was restaurant Kriebelz. Ja u leest het goed,
met een Z. (Is ontstaan uit het woord kriebel en de z is de eerste letter van de familienaam van de eigenaren.)
Het eten werd opgediend in pannetjes. Ook dit onderdeel was een groot succes. Het weer was ideaal voor een dagtocht en onze volgende bestemming een verrassing. Bronkhorst staat bekend als een klein stadje met een bestrating van IJsselkeitjes, moeilijk om op te lopen maar beeldschoon om te zien.
In het stadje vinden we de kapel die in 1344 werd gesticht door
Gijsbert van Bronckhorst en Catharina van Leefdael.
Er kwam een altaar in voor de gezegende maagd Maria en de heilige Martinus. Een mooi verstilde kapel in een eveneens verstilde omgeving.
Het zou weer te ver voeren om de hele geschiedenis in dit boekje uiteen te zetten. De thans Protestante Gemeente Steenderen en Bronkhorst hebben een boekje uitgegeven waarin de geschiedenis van deze capel wordt beschreven.
In de Herberg De Gouden Leeuw konden we even uitblazen en na genieten van deze dag.
Gelukkig kon Bram ons weer heelhuids en bijna op tijd afleveren in Stichtse Vecht.
Aan de initiatiefneemsters van deze dag een hartelijk dankje!!

Piet Sanders

                                                                                                                                                               terug



Fietstocht 14 juli 2017

Tegen 11 uur reed ik naar de start, die vanuit Merenhoef zou beginnen. Het begon net te regenen en er was niemand te zien… Echter toen ik het terrein opreed stond er een groep in kleurrijke regenpakken gehulde figuren onder het afdak van het fietsenrek. Hoopvol keken zij omhoog of het al lichter werd, want dat had de buienradar aangegeven… en ja hoor om 11.05 uur was het zo ver. De groep o.l.v. Hans en Mirjam zette zich in beweging richting Zogwetering en stak bij de machinekade het bruggetje over. Gezellig keuvelend reden we door de Bethunepolder richting Loosdrecht en kwamen we nog langs de Trouwe Wachter. Na ongeveer 10 km. kwamen we bij de Westbroekse Zodden, alwaar wij tijdens een kleine pauze op snoepjes getrakteerd werden. Even klein buitje onderweg mocht de pret niet drukken. Vanaf de Egelshoek reden we richting Hilversum via de Hoornboegse heide, een prachtig natuurgebied…. En toen begon het gezoddenmieter…! Een enorme stortbui viel op ons arme KBO-ers neder en niet maar 5 minuutjes hoor! Ik denk wel een kwartier lang. Ook nog eens onweer erbij met bliksem en donderslagen… zo reden we verder door de stromende regen naar een uitspanning in Lage Vuursche, genaamd restaurant “De Paddestoel.” 19 km hadden we er op zitten. Nauwelijks binnen en onze kletsnatte kleding afgelegd, werd het droog. Dat gaf de burger moed. We hadden een heerlijke lunch, waarbij de uitsmijters het meest de voorkeur hadden.

 

Vol goede moed stapten we daarna weer op en fietsten we naar Groenekan en het Voordaanse pad op. Daar stond, dat op dat pad niet gebromd mocht worden…. Daar hebben we ons keurig aan gehouden ondanks nog een korte heftige bui. Daarna reden we door naar het prachtige Gagelbos. Onderweg fietsten we nog langs fort Ruigenhoek en de bekende visvijver waar men forel kon vangen. Nadat de teller op 33 km stond werd het droog en kwam het zonnetje tevoorschijn. Uit het gagelbos gekomen vonden we een geschikte picknicktafel . Daar werden we verwend met een drankje en een appeltje.

Na deze pauze bleef het verder droog en begon het lekker zonnig en warm te worden. We kwamen uit op de Gageldijk en fietsten via de WBBW richting Maarsseveense Plassen. Vanaf hier ging verder iedereen zijns en haars weegs op weg naar huis.
Hans en Mirjam… heel hartelijk dank voor de organisatie van dit gebeuren! De natuur was overal prachtig en ondanks de nooit eerder meegemaakte nattigheid hebben we het heel erg gezellig gehad met elkaar.

 
Jos

                                                                                                                       terug



KBO - Vakantiereis Valkenburg aan de Geul  (jaar 2017).

In één woord Geweldig!
Allereerst onder fantastische begeleiding van Mirjam en helpsters Marietje en Wies. Bravo! En wat zijn wij verwend.
Het begon direct al goed. Tot grote verbazing kwam een zeer luxe bus van de ons aller bekende André Rieu voorrijden waarin wij op
uitnodiging van de chauffeur mochten instappen. De zon scheen volop en heeft alle dagen voor ons geschenen, dat was ook boffen!
In de bus kregen wij een zeer gevarieerd programma voor deze week aangeboden waarbij we zelfs over de bus met chauffeur konden beschikken bij leuke en interessante uitstapjes.
Naar o.a. Vaals, naar het Heilige beelden museum waar maar liefst 200 beelden opgesteld stonden. Niet te geloven, wát een verzameling.




Een andere keer ‘n ontspannen natuurtocht door het Limburgse heuvel landschap met een panoramisch uitzicht in Gulpen en een bezoek aan het Drielandenpunt. Tussentijds natuurlijk ‘n terrasstop voor koffie, thee of ’n ijsje en óók om even de beentjes te strekken of om iets hoognodig voor jezelf te kunnen doen. Ja toch?
En wat zouden we morgen beleven? Dan gaan we naar “Nonke Buusjke”.
Nooit van gehoord! Ik niet en u waarschijnlijk ook niet.
Een mini open lucht voorstelling in Schinveld waar we eerst royaal werden onthaald met koffie, thee en zelf gemaakt gebak. Heerlijk!
Daarna werd ons de oude tijd voorgeschoteld. Wat is er toch veel veranderd in korte tijd. Niet te geloven.
De volgende dag maakten we een middagtocht naar de Duitse Eifel een toeristische tocht naar de Rursee. Weet je wat ook steeds zó fijn was dat je bij thuiskomst elke dag werd verrast met een voortreffelijk diner.
Dit kon echt niet beter. Ook hier hebben we volop van genoten.
Tot slot hadden we nog een bonte avond met zanger-gitarist Willem den Brabander waarbij op bekende melodietjes meegezongen kon worden en de dansliefhebbers de kans kregen zich uit te leven.
Al met al een zeer geslaagde vakantie!!

Met hartelijke dank.

Matty van der Poel




De afgekeurde foto door ……..                                                                                                           terug